Nga Identiteti Nga Veton Ademi
“Kur ta humbasësh bashkëshorten, nuk do të ketë askush që do të kujdeset për ty siç kujdesej ajo.
Kur ta humbasësh gruan, bota jote do të ndryshojë.
Do të zgjohesh një mëngjes me dhimbje fyti, do të përpiqesh t’ia thuash një të dashuri, por atij nuk do t’i interesojë shumë. Do të zgjohesh një mëngjes nervoz dhe i tërbuar, por nëse i përgjigjesh gabim dikujt, atëherë do të duhet të kërkosh falje, sepse kështu ndodh… ndërsa ajo do të të kuptojë dhe do të të thotë se të donte edhe me karakterin tënd. Të tjerët jo.
Do të udhëtosh dhe çdo herë, sapo të mbërrish, do të mendosh ta telefonosh për ta qetësuar, sepse një grua që e di që burri i saj është në udhëtim, pret që ai të arrijë shëndoshë e mirë në mënyrë që të marrë frymë normalisht përsëri.
Në çdo sukses që ke, gjysma e gëzimit që do të ndjesh në atë moment do të errësohet nga hidhërimi i pamundësisë për ta ndarë këtë rezultat së bashku me të.
Do të jetë e çuditshme të ulesh në një tavolinë për Bajram apo për Vitin e Ri dhe të kuptosh se askush nuk do të shikojë pjatën tënde për të parë nëse je i uritur dhe askush nuk do të të shikojë në sy për të parë nëse…” Je i mërzitur ose i qetë… sepse vetëm AJO DI GJITHÇKA PËR TY.
Me këtë letër nuk dua të të them se askush nuk do të të dojë ose se do të jesh plotësisht vetëm. Dua vetëm të kuptosh se askush nuk do të të dojë më shumë sesa e do veten.
Do ta ndjesh pranë teje në momentet më të vështira, do ta dëgjosh zërin e saj në momentet ej jetës së përditshme, duke të të shpjeguar se si të bësh një gjë të caktuar, por mbi të gjitha do ta ndjesh kur të jesh i sëmurë dhe ajo do të jetë ngushëllimi yt.”
Prandaj, duajini me shpirt gratë e juaja!