Nga Identiteti Pas takimit me kryeministrin në detyrë, Albin Kurti, lideri i Partisë Demokratike të Kosovës, Bedri Hamza, bëri të qartë se partia e tij do të mbetet në opozitë gjatë këtij mandati. Edhe pse para takimit ai kishte deklaruar se PDK-ja nuk kishte “vija të kuqe” dhe ishte e gatshme të bisedonte me të gjitha partitë, përfundimi i takimit solli një mesazh tjetër: nuk pati marrëveshje politike për përfshirjen e PDK-së në qeverisje.
Opinioni publik këtë zhvillim e sheh si një tërheqje strategjike të Hamzës, i cili gjatë fushatës kishte lënë të hapur mundësinë për një bashkëpunim nëse do të arriheshin marrëveshje për prioritetet e tij ekonomike. Megjithatë, duket se bisedimet nuk prodhuan kushtet që PDK-ja i konsideronte të nevojshme për të hyrë në një marrëveshje.
Një nga pikat kryesore që mund të ketë ndikuar në dështimin e negociatave është dallimi mes ofertës politike të dy palëve. Hamza kishte theksuar vazhdimisht se mbështetja e PDK-së nuk lidhej me poste ministrore, por me zbatimin e një programi ekonomik: rritjen e pagave, pensioneve, zhvillimin e energjisë, infrastrukturës dhe përmirësimin e klimës për bizneset. Nëse këto kërkesa nuk kanë gjetur hapësirë të mjaftueshme në diskutimet me Kurtin, atëherë një marrëveshje do të bëhej e vështirë.
Një faktor tjetër është edhe llogaritja politike. Për PDK-në, hyrja në një qeveri të udhëhequr nga Kurti do të kishte rreziqe. Partia do të duhej të ndante përgjegjësinë për vendimet qeverisëse, ndërsa një pjesë e elektoratit të saj mund ta shihte këtë si largim nga roli opozitar. Duke qëndruar jashtë qeverisë, Hamza ruan mundësinë për të kritikuar politikat e pushtetit dhe për të ndërtuar profilin e tij si alternativë politike.
Nga ana tjetër, Kurti duket se nuk ka ofruar një marrëveshje që do ta bindte PDK-në të ndryshonte pozicion. Kryeministri në detyrë mund të ketë preferuar një zgjidhje tjetër politike ose të ketë vlerësuar se një marrëveshje me PDK-në do të kishte kosto më të madhe sesa përfitime.
Deklarata e Hamzës pas takimit ishte e kujdesshme: ai nuk e sulmoi Kurtin, nuk vendosi barriera për bashkëpunim në të ardhmen dhe la të hapur mundësinë e mbështetjes së çështjeve me interes shtetëror. Por mesazhi kryesor ishte i qartë: PDK-ja nuk do të jetë pjesë e qeverisë.
Në fund, ajo që dështoi në takim nuk ishte komunikimi, por gjetja e një kompromisi politik. Hamza hyri në bisedime me kërkesën për ndikim në politikat kryesore, ndërsa Kurti me shumë gjasë kërkonte një zgjidhje që nuk e ndryshonte ndjeshëm balancën e pushtetit. Pa një pikë të përbashkët, marrëveshja mbeti e paarritur dhe PDK-ja zgjodhi rrugën e opozitës.