Nga Identiteti Islam Doni, familjar i viktimave të masakrës së Izbicës, ka shprehur pakënaqësi të thellë pas vendimit të gjykatës për dënimin e Muhamet Alidemajt. Ai e ka cilësuar dënimin prej 13 vjetësh burg si të ulët dhe të pamjaftueshëm, duke deklaruar se familjarët do të paraqesin ankesë ndaj aktgjykimit. Zoti Doni theksoi se mbetet për t’u parë nëse qëllimi i tyre për drejtësi më të plotë do të arrihet në instancat më të larta gjyqësore.
Doni, megjithatë, ka sqaruar se personalisht nuk ka qenë dëshmitar i drejtpërdrejtë i vrasjeve nga ana e Alidemajt. Ai ka pohuar se e ka parë Alidemajn duke udhëhequr forcat serbe drejt hyrjes në fshatin Izbicë, por ka theksuar se nuk mund të konfirmojë veprime që nuk i ka parë me sytë e tij. Ai ka përshkruar se ditën e masakrës, në Izbicë nuk kishte dasmë, por dëgjoheshin krisma armësh të rënda dhe të lehta, ndërsa u masakruan 137 persona. Më vonë, në dy raste të tjera, u vranë nga dy deri në trembëdhjetë banorë. Fshati u dogj dhe u plaçkit, ndërsa dy persona të paralizuar u dogjën në prikolica traktorësh, sipas dëshmisë së tij.
Gjykata Themelore në Prishtinë e ka shpallur fajtor Muhamet Alidemajn për krime lufte kundër popullsisë civile dhe e ka dënuar me 13 vjet burg. Ky vendim u shpall pas përfundimit të shqyrtimit gjyqësor më 2 shkurt 2026, nga kryetari i trupit gjykues, Vesl Ismaili. Alidemaj ishte deklaruar i pafajshëm si në seancën fillestare të 29 prillit 2022, ashtu edhe në rigjykimin e 23 tetorit 2025. Më herët, më 12 korrik 2024, Gjykata Themelore në Prishtinë e kishte dënuar me 15 vjet burg për krime lufte në Izbicë, por ky rast u kthye në rigjykim nga Gjykata e Apelit. Një dispozitiv i aktakuzës, ai për zhvarrosjen e trupave, u refuzua pasi prokurori u tërhoq nga kjo pikë për shkak të mungesës së provave.
Sipas aktakuzës së përpiluar më 29 mars 2022, Muhamet Alidemaj, gjatë periudhës 24 mars 1999 deri më 11 qershor 1999, në kohën e konfliktit të armatosur në Kosovë, si pjesëtar i forcave policore dhe ushtarake serbe, bashkë me pjesëtarë të tjerë, me dhunë ka ndarë gratë dhe fëmijët, duke i detyruar me forcë të shkojnë në drejtim të Shqipërisë.