Nga Identiteti Sot përkujtohet 44-vjetori i një prej ngjarjeve më të rënda dhe më tragjike në historinë e lëvizjes kombëtare shqiptare: vrasja e personaliteteve të shquara, veprimtarëve Jusuf dhe Bardhosh Gërvalla, së bashku me Kadri Zekën. 17 janari i vitit 1982, dita kur u shuan në një atentat të mirëorganizuar në Gjermani, mbetet e gdhendur thellë në kujtesën kolektive. Përvjetori i tyre sjell ende një ndjenjë të thellë zije dhe respekti, jo vetëm për familjet e viktimave, por edhe për mijëra bashkatdhetarë që ishin të lidhur shpirtërisht dhe ideologjikisht me idealet dhe veprimtarinë e tyre.
Atentati i kobshëm ndaj dy vëllezërve Gërvalla dhe Kadri Zekës u orkestrua në Untergrupenbach të Gjermanisë Perëndimore. Menjëherë pas ngjarjes, autoritetet shtetërore gjermane njoftuan se tre shtetas jugosllavë ishin vrarë nga persona të paidentifikuar, duke theksuar se kjo tragjedi përfaqësonte një përshkallëzim të ri në luftën e fshehtë mes agjentëve të sigurimit jugosllav dhe kundërshtarëve të regjimit. Pas goditjeve ndaj kroatëve në ekzil, ishte bërë e qartë se qeveria e Beogradit kishte shpallur një luftë të ashpër dhe të përgjakshme kundër shqiptarëve që vinin nga Kosova, duke i kthyer ata në objektivin kryesor të operacioneve të saj sekrete.
Atentati u zhvillua në momentin kur drejtuesi i automjetit, Bardhosh Gërvalla, po nxirrte makinën tip BMW 316 (me targa HN CY 353) nga garazhi, duke e drejtuar prapthi drejt udhëkryqit. Në mes të një moti me borë, pasi makina kishte përshkuar rreth 40 metra, ajo u ndal papritmas. Nga një vendndodhje ndërtimi në anën e djathtë, një person hapi zjarr nga një distancë prej rreth tre metrash. Menjëherë pas kësaj, një tjetër person qëlloi gjithashtu dhe iu afrua mjetit për të siguruar se qëllimi ishte arritur. Fqinjët, të tronditur nga krisma e armëve, dëshmuan dy persona të gjinisë mashkullore duke ikur me shpejtësi. Makina mbeti e ndezur, pasi këmba e Bardhoshit kishte mbetur e shtypur në pedalin e gazit, duke bërë që ajo të vazhdonte lëvizjen derisa u përplas me një garazh tjetër.
Në këto momente dramatike, drejtuesi i automjetit, Bardhosh Gërvalla, humbi jetën, ndërsa pas përplasjes me garazhin, motori i makinës u fik. Në vendin e ngjarjes, policia gjeti të pajetë Bardhosh Gërvallën, 31 vjeç, i goditur nga gjashtë plumba, si dhe Kadri Zekën, i cili kishte marrë dy goditje fatale. Jusuf Gërvalla, 36 vjeç, ndonëse rëndë i plagosur nga dy plumba, ishte ende gjallë. Ai arriti t’i pëshpëritë policisë fjalët kyçe dhe akuzën tronditëse: “Ka qenë UDB-ja”. Magazina e njohur gjermane “Der Spiegel”, në numrin e saj të 25 janarit 1982, konfirmoi shpejt motivin politik të krimit, duke theksuar se identifikimi i shpejtë i viktimave kishte sqaruar orientimin e tyre: “Jugosllavë në ekzil, që i përkisnin kombësisë shqiptare nga provinca e Kosovës në jug të shtetit ballkanik, dhe të tre veprimtarë kundër qeverisjes së Beogradit.”
Në total, dymbëdhjetë plumba u qëlluan ndaj tre burrave nga pistoleta të kalibrit 7.65, ku dhjetë prej tyre kishin prekur zona vitale si zemra, mushkëritë dhe qafa. Një oficer policie në vendin e ngjarjes deklaroi tronditur: “E gjithë skena dukej si pas një ekzekutimi”. Kjo metodë e egër, sipas snajperistit dhe instruktorit të policisë nga Shtutgarti, Siegfried Hubner, ishte karakteristikë e shërbimeve sekrete: të qëllohej me katër plumba, “tre për të mbërthyer viktimën nëse ajo qëndron ende, pra për ta rrëzuar dhe për ta bërë të paaftë për kundërvënie, dhe pastaj rigjuajtja e katërt e domosdoshme dhe vdekjeprurëse”. Koha dhe atentati ishin pikë kulmore e përplasjeve të ashpra mes shërbimit sekret jugosllav dhe kundërshtarëve të regjimit në botën e jashtme gjatë atyre viteve, duke theksuar natyrën e pamëshirshme të luftës politike.