Nga Identiteti Rritja e çmimeve të produkteve bazë në prag të festave të fundvitit nuk është më një fenomen i izoluar, por po metamorfozohet në një normë shqetësuese dhe potencialisht shkatërruese. Ndryshimet e shpeshta të çmimeve brenda të njëjtës ditë, pa asnjë arsyetim ekonomik transparent, përbëjnë një formë abuzimi që kufizon rëndë fuqinë blerëse të qytetarëve dhe minon besimin publik ndaj tregut dhe institucioneve shtetërore.
Në tregje dhe markete, qytetarët përballen me çmime që kanë arritur nivele alarmante. Produktet thelbësore për tryezën tradicionale të festave, si mishi, frutat, perimet, vaji dhe mielli, po bëhen gjithnjë e më të paarritshme për një pjesë të konsiderueshme të familjeve. Kjo situatë, në vend që festat të reflektojnë gëzim, po mbjell ankth dhe shqetësim tek konsumatorët.
Dëshmitë e qytetarëve janë një pasqyrë e gjallë e realitetit të përditshëm, ku çmimet rriten vazhdimisht, madje edhe brenda orëve. Ky fenomen nuk mund të justifikohet thjesht me inflacionin apo rritjen e kostove operacionale, veçanërisht kur nuk shoqërohet me transparencë dhe analiza të qarta ekonomike. Përkundrazi, duket se kemi të bëjmë me një shfrytëzim të drejtpërdrejtë të kërkesës së shtuar që karakterizon periudhën parafestive. Lidhjet Sindikale, me të drejtë, kanë ngritur alarmin për rritje të paarsyeshme të çmimeve, duke kërkuar kontrolle më të rrepta dhe sanksione efektive. Sipas tyre, masat e deritanishme, si kufizimi i marzheve, kanë pasur një efekt minimal mbi buxhetin familjar, ndërsa dëmi real financiar është shumëfish më i madh. Nëse shporta sindikale ‘lehtësohet’ me vetëm 100-200 denarë, ndërsa qytetarët humbasin mbi 1000 denarë në muaj për shkak të rritjeve të fshehta të çmimeve, atëherë këto masa janë më shumë simbolike sesa prodhojnë rezultat konkret.
Nga ana tjetër, Inspektorati Shtetëror i Tregut deklaron praninë e tij të përditshme në terren dhe kryerjen e analizave. Megjithatë, qytetarët nuk shohin ndonjë ndikim konkret në buxhetin e tyre familjar. Kjo krijon përshtypjen se kontrollet ekzistojnë vetëm në letër, ndërsa tregtarët vazhdojnë të veprojnë me logjikën e fitimit maksimal, pa u ndëshkuar. Problemi thelbësor qëndron tek mungesa e një reagimi të shpejtë dhe vendimtar nga ana e shtetit. Në një periudhë kur qytetarët kanë shpenzime të shtuara, institucionet duhet të shërbejnë si një mburojë, duke garantuar çmime stabile. Ndryshimet e shpeshta dhe të paarsyeshme të çmimeve brenda një dite duhet të trajtohen si praktika të padrejta tregtare dhe të sanksionohen rreptësisht, në mënyrë që të shërbejnë si një mësim i qartë për të gjithë. Festat nuk duhet të shërbejnë si justifikim për abuzime; ushqimi tradicional nuk është luks, por pjesë thelbësore e identitetit dhe dinjitetit të qytetarëve. Nëse institucionet nuk ndërhyjnë me masa konkrete dhe efektive, atëherë përgjegjësia për varfërimin e qytetarëve do të bjerë drejtpërdrejt mbi ato, të cilat kanë për detyrë t’i mbrojnë, dhe jo të krijojnë terren të përshtatshëm për abuzuesit, madje edhe në ditët e festave.